Korzyści podatkowe dla wierzyciela bankowego
Korzyść podatkowa wiąże się ze zmianą przepisów dotyczących traktowania kosztów uzyskania przychodu. Zgodnie z tą zasadą, bank może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów straty poniesione na zbyciu wierzytelności na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego (lub na rzecz TFI tworzącego fundusz sekurytyzacyjny), do wysokości rezerwy na pokrycie zbywanych wierzytelności zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów.
Bank na sprzedaży wierzytelności do funduszu uzyskuje realną korzyść podatkową, skutkującą znacznie wyższym zyskiem netto.

Nowe źródło finansowania
Dla zarządzających bilansem, oprócz jego struktury, liczy się przede wszystkim przychód z aktywów (majątku, zasobów, udzielone kredyty itp.) oraz koszt finansujących je pasywów (np. kredytów). Podmiot chcący sfinansować dodatkowe aktywa ma do wyboru: zaciągnąć kredyt albo też poddać sekurytyzacji część dotychczasowych aktywów i pozyskać w ten sposób nowe środki.

Poprawa wskaźników zyskowności
W wyniku przeprowadzenia procesu sekurytyzacji zachodzi możliwość wyłączenia sekurytyzowanych aktywów z bilansu. Skutkuje to zmianą wskaźników finansowych wierzyciela. Poprzez wyłączenie sekurytyzowanych aktywów z bilansu wierzyciela dochodzi bowiem do "skrócenia" jego sumy bilansowej. W rezultacie następuje m. in. poprawa wskaźników zwrotu na aktywach i kapitale własnym (ROA, ROE), a dodatkowo poprawiają się współczynniki adekwatności kapitałowej (współczynnik wypłacalności).

Regulacje ostrożnościowe
Instytucje nadzoru bankowego wprowadzają szereg wskaźników, takich jak np. limity koncentracji zaangażowania kredytowego wobec jednego podmiotu. Dzięki sekurytyzacji – a więc wyprowadzając z bilansu konkretne wierzytelności banki ograniczają swój udział kapitałowy wobec danego podmiotu (kredytobiorcy), a tym samym mogą udzielić mu kolejnego kredytu.

Adekwatność kapitału i rola sekurytyzacji w jej osiąganiu
Wyższe wymogi kapitałowe wymusiły na bankach efektywniejsze zarządzanie funduszami własnymi. Dla instytucji finansowej nie jest bowiem obojętne, jak kształtuje się wysokość i struktura jej kapitału. Narzędziem unikania „podatków regulacyjnych” (np. tworzenia rezerw) stała się między innymi sprzedaż/sekurytyzacja aktywów. Wynika to z tego, iż aktywa poddane procesowi sekurytyzacji nie wymagają tworzenia rezerw.

Zarządzanie wymagalnością i zapadalnością
Sekurytyzacja pozwala na lepsze dopasowanie struktury aktywów i pasywów (czyli lokat i kredytów) i tym samym minimalizuje ryzyko związane z niedopasowania zapadalności aktywów i wymagalności pasywów. Już teraz terminy zapadalności depozytów są często krótsze niż kredytów, a w miarę przyrostu np. pożyczek hipotecznych, te dysproporcje będą się jeszcze powiększać.

Zarządzanie ryzykiem kredytowym
Sekurytyzację można wykorzystać do zmniejszenia ryzyka poprzez redukcję portfela niepożądanych kredytów lub zamianę na instrumenty pozbawione ryzyka. Znacznie szersze zastosowanie może mieć sekurytyzacja w odniesieniu do kredytów korporacyjnych. Ich udzielanie może powodować znaczną koncentrację aktywów banku.